Ondanks de vermoeidheid besloot ik om vorig weekend toch maar af te zakken naar Haaltert voor het klimbrevet “Dwars door het Pajottenland”. Het weer was immers te mooi om binnen te blijven en de streek tussen Haaltert en Brussel is schitterend om te fietsen.
Rond 7u vertrokken we voor de 120km met daarin 18 hellingen. De zon had de koude nacht nog niet helemaal verdreven en het duurde toch even eer lijf en leden opgewarmd geraakten. De eerste kilometers draaiden en keerden we nog wat in de dorpskernen rond Haaltert maar na kwartiertje bevonden we ons tussen de glooiende velden. De wegen in het Pajottenland zijn dan ook echte “veldwegen” en liggen er erbarmelijk bij. Een hele rit dienden we tussen putten, zand en grind door te laveren. Op Dirk Rasschaert na slaagden we er wel in om de rit af te werken zonder lekke banden. Dirk was bij de eerste controle in een punaise gereden en was zijn band al aan het vervangen toen wij daar iets later aankwamen.
Na de eerste controle begon de zon ook wat meer warmte te geven en konden we onze windstoppers wegsteken. De opeenvolging van hellingen zorgde er ook voor dat we niet echt kou kregen. De bergjes in het Pajottenland zijn - op enkele na - niet zo lastig en dat maakt deze rit ideaal om de klimmersbenen in te rijden. Vanaf eind april ligt er immers zwaardere klimritten op ons te wachten.
Het laatste deel van de rit bevatte nog enkele pittige klimmetjes, de wind zat ook vrij stevig tegen en we forceerden dan ook niet. Op die manier kon iedereen vrij comfortabel binnen rijden en nagenieten van de leuke rit. Op de organisatie viel niets aan te merken, de pijltjes waren duidelijk gezet en bij de controles kregen we telkens iets mee om te eten.
Volgende week zullen sommigen het brevet 200 rijden, ik heb hiervoor niet voldoende tijd en rijd waarschijnlijk de PVP Classic of vertrek thuis voor een ritje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten