Op de dag van de arbeid stond een van de klassiekers van de WBV op het programma: Drongen-Valenciennes-Drongen, met zijn 215km het langste klimbrevet op de agenda. Ik reed op zondagochtend naar de Blaarmeersen en ging daar wel kijken welke Ledecrossers er waren en welke afstand zij zouden rijden. Bij aankomst bleek dat Dirk R, Etienne, Franky en Antoine de lange rit gingen rijden. Gezien het mooie weer besloot ik dan ook mee te rijden. Samen met nog twee wielertoeristen uit Zottegem en een Nederlander uit Phillipine zouden we de volledige afstand afleggen.
De eerste controle lag na 75km in Frasnez-Les-Anvaing. Om hier te geraken dienden we de Vlaamse Ardennen en een deel van het Pays des Collines te doorkruisen. Hier kregen we enkele hellingen te verwerken van welke Berg Ten Houtte toch wel de lastigste was met een stukje van bij de 20%. Gezien de beperkte trainingskilometers deed ik het rustig aan en nam sporadisch eens over van Dirk die bijna de hele tijd kop trok.
Na de controle in Frasnez restte ons een korter stuk van 35km tot in Valenciennes. Enkele kilometers voor de stop reed Franky nog plat maar dit euvel was snel hersteld. Rond 11u kwamen we zo bij ons keerpunt aan. Tot nu toe was alles vlot gegaan maar we hadden dan ook de hele tijd al wind in de rug gekregen.
Eens terug vertrokken bleek al snel dat de terugtocht geen makkie zou worden. De wind stond stevig in het nadeel en zelfs in de stukken bergaf moest er bijgetrapt worden om aan 30km/u te geraken. Samen met Dirk nam ik het kopwerk voor mijn rekening, ik voelde mij nog steeds heel goed en we pasten het tempo aan zodat iedereen meekon. Echt zware hellingen kregen we nog niet voor de wielen maar de golvende wegen en tegenwind maakten het toch flink lastig.
Na een 135km begon ik er door te zitten en ik kroop dan ook wijselijk in het wiel. Gelukkig namen de mannen van Zottegem en Phillipine nu ook geregeld over van Dirk. We kwamen stilaan terug in de buurt van Ronse en de Vlaamse Ardennen en moesten nu toch een paar keer stevig bergop. Net voor de controle moesten we nog over de Kanarieberg, Kappelenberg en Boigneberg. Op deze laatste zag ik toch even sterretjes maar gelukkig waren we snel aan de controle waar ik kon eten, drinken en wat uitrusten.
Het laatste deel was vooral golvend en we reden aan een mooi tempo terug richting Gent. In Gavere stopten we nog even aan de bevoorrading van de mountainbikers en rond 4u arriveerden we aan de watersportbaan waar we nog konden genieten van een rijsttaartje en een verdiende trappist. Na deze rit moet ik nog één klimbrevet rijden, waarschijnlijk wordt dit Maldegem-Kemmel-Maldegem.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten